Dziesięć prostych fotograficznych zadań, które pomagają zwolnić, uważniej patrzeć i dostrzegać kadry tam, gdzie wcześniej widzieliśmy tylko zwykłą codzienność.

Fotografowanie zaczyna się przed naciśnięciem spustu migawki

Łatwo przyzwyczaić się do fotografowania tego, co oczywiste. Ładny budynek, zachód słońca, kwiat, panorama miasta. To nic złego, ale po pewnym czasie można zauważyć, że zaczynamy robić wciąż podobne zdjęcia. Wtedy dobrze jest narzucić sobie małe ograniczenie.

Nie wychodzić z domu po „ładne zdjęcia”, ale po konkretne obserwacje. Taki spacer można zrobić aparatem, telefonem albo jednym obiektywem. Sprzęt nie ma tu większego znaczenia. Chodzi o to, żeby przez godzinę albo nawet pół godziny patrzeć na otoczenie trochę uważniej niż zwykle.

Poniższe dziesięć zadań można potraktować jak fotograficzną zabawę, ćwiczenie kompozycji albo sposób na wyjście z twórczej rutyny.

1. Cień

Cień potrafi być ważniejszy od samego obiektu. Poszukaj cienia drzewa, balustrady, człowieka, szyldu albo zwykłego krzesła. Zwróć uwagę, czy tworzy ciekawy rytm, linię albo kształt. Najlepsze zdjęcie nie musi pokazywać tego, co rzuca cień. Czasem sam cień wystarczy.

2. Odbicie

Szyba, kałuża, karoseria samochodu, witryna sklepu, lustro albo metalowa powierzchnia mogą stworzyć zupełnie drugi obraz. Spróbuj znaleźć odbicie, które nie jest oczywiste.

Możesz sfotografować tylko fragment rzeczywistości albo połączyć odbicie z tym, co znajduje się za szybą. Tak powstają kadry, które trochę oszukują oko i dlatego zatrzymują uwagę na dłużej.

3. Detal

Zamiast fotografować cały budynek, sfotografuj klamkę. Zamiast całego drzewa, korę. Zamiast całej kawiarni, filiżankę stojącą przy oknie. Detal uczy zawężania kadru i podejmowania decyzji, co naprawdę jest ważne.

Bardzo często właśnie wtedy zaczynamy zauważać faktury, kolory i ślady czasu, które wcześniej umykały.

4. Jeden kolor

Wybierz jeden kolor jeszcze przed spacerem. Może to być czerwony, niebieski, zielony albo żółty.

Potem spróbuj znaleźć go w różnych miejscach: na znaku drogowym, fragmencie ubrania, elewacji, rowerze, kwiecie albo przedmiocie pozostawionym na ulicy.

To proste ćwiczenie niezwykle mocno wyostrza uwagę. Nagle okazuje się, że jeden kolor jest obecny wokół nas znacznie częściej, niż wcześniej sądziliśmy.

5. Drzwi

Drzwi są wdzięcznym tematem fotograficznym, bo zawsze coś sugerują.

Mogą być stare, obdrapane, nowoczesne, monumentalne albo niemal niewidoczne. Mogą opowiadać historię budynku, mieszkańców albo czasu. Nie fotografuj ich jednak automatycznie.

Zwróć uwagę na światło, klamkę, numer, fakturę drewna, próg albo cień. Czasami ciekawszy będzie fragment niż całe wejście.

6. Światło

Znajdź miejsce, w którym światło naprawdę robi różnicę.

Może wpadać przez okno, przecinać chodnik, oświetlać jedną ścianę albo tworzyć jasną plamę na ciemnym tle.

Nie fotografuj przedmiotu. Fotografuj światło.

To jedno z najlepszych ćwiczeń, jakie można sobie narzucić, ponieważ przypomina, że fotografia w gruncie rzeczy zawsze zaczyna się właśnie od światła.

7. Coś starego

Stara tabliczka, obdrapana ściana, zardzewiała brama, zużyty stopień, ślad dawnego napisu albo stara reklama.

Poszukaj rzeczy, która pokazuje upływ czasu. Nie próbuj jej upiększać. Pozwól, żeby pozostała taka, jaka jest. Fotografia ma ogromną zdolność zachowywania rzeczy, które za kilka lat mogą już nie istnieć.

8. Coś pięknego

Tutaj nie ma definicji. To może być kwiat, światło na twarzy budynku, spokojne niebo albo idealnie ułożone filiżanki w kawiarni. Ale równie dobrze piękne może okazać się coś niedoskonałego. To ćwiczenie jest ciekawe właśnie dlatego, że zmusza do odpowiedzi na pytanie: co ja właściwie uważam za piękne?

Nie internet. Nie moda. Ja.

9. Człowiek bez twarzy

Fotografia człowieka nie zawsze musi oznaczać portret. Możesz sfotografować sylwetkę od tyłu, dłonie, cień, fragment ubrania, kroki na chodniku albo kogoś stojącego daleko w przestrzeni. Taki kadr potrafi być bardziej anonimowy, a jednocześnie bardziej uniwersalny.

Warto oczywiście zachować szacunek do prywatności fotografowanych osób, szczególnie wtedy, gdy zdjęcie ma zostać opublikowane.

10. Przypadkowy kadr

Na końcu zrób jedno zdjęcie bez planu. Nie analizuj kompozycji przez kilka minut. Nie poprawiaj wszystkiego. Zobacz coś, co nagle przyciągnęło uwagę, i po prostu zrób zdjęcie. Czasem właśnie takie fotografie okazują się najbardziej interesujące, bo nie zostały wymyślone wcześniej.

Są zapisem chwili.

Nie oceniaj zdjęć od razu

Po spacerze nie przeglądaj zdjęć wyłącznie po to, żeby podzielić je na „dobre” i „złe”. Spróbuj zrobić coś innego.

Zastanów się, przy którym zadaniu było Ci najłatwiej. Które było najtrudniejsze. Co pojawiało się na zdjęciach częściej, niż się spodziewałaś. Czy wybierałaś jasne kadry czy raczej ciemne. Ludzi czy architekturę. Detale czy szerokie plany.

Taki przegląd mówi często więcej o własnym sposobie patrzenia niż techniczna ocena ostrości czy ekspozycji.

Spacer fotograficzny można powtarzać

Najciekawsze w tym ćwiczeniu jest to, że można wykonać je wiele razy. Ta sama lista w centrum miasta da zupełnie inne zdjęcia niż nad morzem, na wsi, w obcym mieście albo podczas zwykłego spaceru po własnej dzielnicy.

Można też zmieniać zasady. Jednego dnia fotografować tylko jednym obiektywem. Innym razem tylko pionowo. Albo wyłącznie w czerni i bieli.

Ograniczenia w fotografii nie zawsze przeszkadzają. Bardzo często właśnie dzięki nim zaczynamy szukać innych rozwiązań.

UWAGI

Nie próbuj zrobić dziesięciu idealnych zdjęć. To nie jest konkurs ani portfolio. Jeżeli wrócisz ze spaceru z jednym kadrem, który naprawdę Cię zaskoczył, ćwiczenie już miało sens.

Najlepszy spacer fotograficzny nie musi prowadzić w niezwykłe miejsce. Czasami wystarczy przejść ulicą, którą chodzimy codziennie, tylko tym razem trochę wolniej. Bo fotografia bardzo często nie polega na znajdowaniu nowych miejsc.

Polega na zobaczeniu znanego miejsca po raz pierwszy.

Powodzenia