O MINERAŁACH ⋆ My Grey Moon!

Określenie mikro składniki odżywcze są często stosowane do minerałów, ponieważ są one potrzebne tylko w niewielkich ilościach w organizmie człowieka. Co najmniej osiemnaście minerałów ma znaczenie w ogólnym żywieniu człowieka. Rośliny i zwierzęta nie syntetyzują składników mineralnych – stąd termin mineralne jest stosowany w odniesieniu do składników nieorganicznych. Większość minerałów ma funkcjonalne role jako ważne koenzymy w organizmie podobne do roli odgrywanej przez witaminy. Absorpcja minerałów z pożywienia powoduje, że stają się one składnikiem struktury ciała – w ten sposób tworzą część struktury komórkowej, pełnią funkcje w enzymach , odgrywają rolę w interakcjach hormonalnych, odgrywają rolę w mięśniach, tworzą część krwi są głównymi składnikami układu kostnego ciała. Wszystkie niezbędne minerały w organizmie można podzielić na dwie grupy – nazywane makroelementami lub minerałami w masie oraz mikro minerały lub pierwiastki śladowe. Główną różnicą między tymi dwoma jest to, że makroelementy są potrzebne w większych ilościach niż mikro minerały lub pierwiastki śladowe. Minerały wapnia – w zębach i kościach, magnezie – w reakcjach enzymatycznych i fosforze – w zębach, kościach – tworzą makro mineralną grupę. Podczas gdy metale, takie jak cynk – w enzymach, żelazo – w hemoglobinie i enzymach, miedź w enzymach, mangan – w enzymach, chrom – w funkcjonowaniu insulinie,

Części ludzkiego ciała i tkanki służą do przechowywania różnych minerałów. Niektóre z minerałów są przechowywane lub stosowane w tkankach mięśniowych i szkieletowych; niektóre są używane razem z witaminami jako składnikami licznych układów enzymatycznych organizmu. Aby utrzymać optymalny i prawidłowy skład kości, krwi i innych tkanek, ludzkie ciało wykorzystuje minerały i witaminy w różnych funkcjach – na przykład działają one jako regulatory. Ludzkie samopoczucie psychiczne i fizyczne zależy również od obecności optymalnych ilości pewnych minerałów na ustalonych poziomach. Niektóre bardzo ważne reakcje biologiczne w organizmie człowieka rozpoczynają się od minerałów.

Stan niedoboru podstawowej substancji mineralnej lub niedoboru pierwiastków śladowych znacznie częściej wpływa na daną osobę niż stan niedoboru witamin.

Osoby żyjące na diecie niskokalorycznej , pacjenci przyjmujący niektóre rodzaje leków (np. leki moczopędne), osoby starsze i kobiety w ciąży – w tej grupie istnieje zwiększone ryzyko cierpienia z powodu takich niedoborów minerałów.
Niedobór minerałów prawdopodobnie dotknie również wegetarian i ludzi żyjących w uprawach w obszarach, w których gleba jest niewystarczająca w niektórych minerałach. Zawartość niezbędnych witamin w większości pokarmów jest w przybliżeniu podobna w ilościach na całym świecie; tego samego nie można powiedzieć o zawartości składników mineralnych i pierwiastków śladowych w żywności spożywanej w różnych częściach świata.

Minerały i pierwiastki śladowe mogą być skąpe w niektórych regionach i obfite w innych ze względu na różne warunki geologiczne. Przykładowo, gleby w częściach Chin i Nowej Zelandii są bardzo ubogie w selen, podczas gdy gleba w Południowej Dakocie jest bardzo bogata w ten pierwiastek.

Teoria, że istnieje większe ryzyko dla pewnych rodzajów raka i chorób serca u osób, które cierpią na niedobory pewnych minerałów lub jakiegoś pierwiastka śladowego, takiego jak selen, jest w coraz większym stopniu wspierana przez dowody zebrane z badań klinicznych przeprowadzone na ludziach.

Czynniki inne niż wyczerpywanie się minerałów glebowych mogą prowadzić do dużego spożycia niektórych minerałów i pierwiastków śladowych. Wśród tych różnorodnych czynników, przykłady obejmują:

nadmierną obróbkę produktów spożywczych,
skutki kwaśnych deszczy na glebie
i nadmierne uszlachetnianie produktów spożywczych.

Podczas gdy ludzki wymóg żywieniowy dla większości pierwiastków śladowych i niezbędnych minerałów jest na bardzo małym poziomie, ogromną wrażliwość ludzkiego ciała na nawet niewielki niedobór w spożyciu tych minerałów można zaobserwować porównując całkowite spożycie minerałów człowiek dziennie – około 1,5 grama na osobę, przy całkowitym spożyciu głównych związków energetycznych, takich jak węglowodany , białka i tłuszcze – około 500 gramów na osobę dziennie.

Teoria, która uzupełnia minerały lub pierwiastki śladowe, może pomóc w zapobieganiu różnego rodzaju nowotworom, chorobom serca, a nawet niektórym formom zaburzeń zwyrodnieniowych jest coraz częściej wspierana przez coraz to więcej dowodów z badań klinicznych na ludziach. Dalsze badania i próby dostarczą więcej wskazówek na temat znaczenia tych pierwiastków śladowych, a więcej badań klinicznych należy przeprowadzić w przyszłości.