Części ludzkiego ciała i  tkanki służą do przechowywania różnych minerałów. Niektóre z minerałów są przechowywane lub stosowane w tkankach mięśniowych i szkieletowych; niektóre są używane razem z witaminami jako składnikami licznych układów enzymatycznych organizmu. Aby utrzymać optymalny i prawidłowy skład kości, krwi i innych tkanek, ludzkie ciało wykorzystuje minerały i witaminy w różnych funkcjach – na przykład działają one jako regulatory.  Ludzkie samopoczucie psychiczne i fizyczne zależy również od obecności optymalnych ilości pewnych minerałów  na ustalonych poziomach. Niektóre bardzo ważne reakcje biologiczne w organizmie człowieka rozpoczynają się od minerałów.

Stan niedoboru podstawowej substancji mineralnej lub niedoboru pierwiastków śladowych znacznie częściej wpływa na daną osobę niż stan niedoboru witamin.

Osoby żyjące na diecie niskokalorycznej , pacjenci przyjmujący niektóre rodzaje leków (np. leki moczopędne), osoby starsze i kobiety w ciąży – w tej grupie istnieje zwiększone ryzyko cierpienia z powodu takich niedoborów minerałów.
Niedobór minerałów prawdopodobnie dotknie również wegetarian i ludzi żyjących w uprawach w obszarach, w których gleba jest niewystarczająca w niektórych minerałach.  Zawartość niezbędnych witamin w większości pokarmów jest w przybliżeniu podobna w ilościach na całym świecie; tego samego nie można powiedzieć o zawartości składników mineralnych i pierwiastków śladowych w żywności spożywanej w różnych częściach świata.

Minerały i pierwiastki śladowe mogą być skąpe w niektórych regionach i obfite w innych ze względu na różne warunki geologiczne. Przykładowo, gleby w częściach Chin i Nowej Zelandii są bardzo ubogie w selen, podczas gdy gleba w Południowej Dakocie jest bardzo bogata w ten pierwiastek.

Teoria, że ​​istnieje większe ryzyko dla pewnych rodzajów raka i chorób serca u osób, które cierpią na niedobory pewnych minerałów lub jakiegoś pierwiastka śladowego, takiego jak selen, jest w coraz większym stopniu wspierana przez dowody zebrane z  badań klinicznych przeprowadzone na ludziach.

Czynniki inne niż wyczerpywanie się minerałów glebowych mogą prowadzić do dużego spożycia niektórych minerałów i pierwiastków śladowych. Wśród tych różnorodnych czynników, przykłady obejmują:

• nadmierną obróbkę produktów spożywczych,
• skutki kwaśnych deszczy na glebie
• i nadmierne uszlachetnianie produktów spożywczych.

Podczas gdy ludzki wymóg żywieniowy dla większości pierwiastków śladowych i niezbędnych minerałów jest na bardzo małym poziomie, ogromną wrażliwość ludzkiego ciała na nawet niewielki niedobór w spożyciu tych minerałów można zaobserwować porównując całkowite spożycie minerałów człowiek dziennie – około 1,5 grama na osobę, przy całkowitym spożyciu głównych związków energetycznych, takich jak węglowodany , białka i tłuszcze – około 500 gramów na osobę dziennie.

Teoria, która uzupełnia minerały lub pierwiastki śladowe, może pomóc w zapobieganiu różnego rodzaju nowotworom, chorobom serca, a nawet niektórym formom zaburzeń zwyrodnieniowych jest coraz częściej wspierana przez coraz to więcej dowodów z badań klinicznych na ludziach. Dalsze badania i próby dostarczą więcej wskazówek na temat znaczenia tych pierwiastków śladowych, a więcej badań klinicznych należy przeprowadzić w przyszłości.

Najczęściej używane minerały

• bor
• wapń
• chlorek
• chrom
• kobalt
• miedź
• dolomit
• fluorek
• jod
• żelazo
• magnez
• mangan
• molibden
• fosfor
• potas
• selen
• krzem
• sód
• siarka
• wanad
• cynk

Pozdrawiam serdecznie

Artykuł O MINERAŁACH pochodzi z serwisu My Grey Moon!.