Wybierać powinno się sól niejodowaną, bo ta jodowana ma jodan potasu, który jest szkodliwy. Korzystny jest tylko jodek potasu”.

Pełno tego typu ostrzeżeń.

Jak to jest z tym jodem w soli.

Jak wiadomo, sól często

wzbogaca się w jod, czyli pierwiastek, którego niedobór był bardzo powszechny kilkadziesiąt lat temu. I jodowanie soli pozwoliło na to, że w znacznym stopniu wycofano problem niedoboru jodu.

Tylko często nam się wmawia, że jod w formie jodanu potasu, czyli postaci, która jest dodawana do soli, jest dla nas niekorzystny, gdyż tarczyca nie może go przetwarzać, a ponadto że jest on – rzekomo – szkodliwy. Przyjrzyjmy się temu tuż po przerywniku reklamowym…

Dlaczego jodan zamiast jodku?

Formą chemiczną jodu, którą tarczyca wykorzystuje, jest jodek potasu – dlaczego zatem od dawna odchodzi się od jodowania soli kuchennej jodkiem potasu na rzecz jodanu? To proste, bo:

jodan potasu jest o wiele trwalszy niż jodek potasu.

Jod jest ogólnie związkiem, który łatwo ulega zniszczeniu, dlatego aby sól była realnym źródłem jodu, stosuje się właśnie jodan.

I teraz kluczowa kwestia…

Czy jodan potasu szkodzi?

Jod w postaci jodanu potasu (czyli postaci najczęściej dodawanej do soli) nie jest związkiem toksycznym dla człowieka, jeżeli spożywany jest w ilościach zalecanych.

Oczywiste jest, że gdyby wypić odczynnik chemiczny o tejże nazwie (jodan potasu), to wpłynęłoby to źle na zdrowie, lecz takie zjawisko można zaobserwować po spożyciu wielu innych substancji w formie odczynnika chemicznego.

Prawdą jest zaś to, że jodan potasu nie może być bezpośrednio wykorzystany przez naszą tarczycę. Ale w rzeczywistości nie jest to nic stwarzającego zagrożenie, ponieważ tuż po spożyciu jodan jest przekształcany w naszym ciele do jodku. Przekształcenie to odbywa się dzięki obecnemu w organizmie glutationowi.

Dodam, że takie przekształcenia zachodzące w organizmie, NIE są czymś wyjątkowym. Bo na przykład: witamina D, którą na co dzień suplementujemy, też musi być przekształcona w ciele i odbywa się to m.in. z udziałem magnezu.

Czy mamy wybór?

Spotkałem się z komentarzami, że podejrzane jest to, że wycofano z obrotu sól z jodkiem potasu, zastępując ją solą z jodanem potasu, i że jesteśmy „przymuszani” do spożywania tej drugiej formy jodu.

To prawda, że zdecydowana większość soli jodowanej dostępna w obrocie zawiera jodan potasu. A to dlatego, że jod w tej formie jest po prostu bardziej trwały i kupując taką właśnie sól, mamy większą pewność, że ten jod tam faktycznie jest.

Warto jednak zwrócić uwagę, że nikt nie zakazał dodawania jodku potasu. Dla przykładu, w Rozporządzeniu z dn. 13 marca 2024 r. w sprawie substancji wzbogacających dodawanych do żywności, jest wprost zapisane, że do soli przeznaczonej do spożycia możemy dodawać zarówno jodan, jak i jodek potasu.

Dodatkowo, wbrew obiegowej opinii, w sprzedaży znajdziemy sól, która zawiera jodek potasu, co dowodzi, że nikt takiej soli nie kazał wycofać i że każdy może wybrać odpowiednią dla siebie.

Ciekawostka

Ten niekorzystnie postrzegany jodan potasu ulega przekształceniu do jodku potasu… podczas gotowania żywności.

Na przykład badanie pt. Reduction of iodate in iodated salt to iodide during cooking with iodine… potwierdziło to, że podczas gotowania praktycznie cały jodan potasu w soli jodowanej przekształca się w jodek potasu, czyli formę chemiczną „bliższą” naszej tarczycy.

I o ile jodan potasu w postaci soli kuchennej w torebce jest całkiem trwały, tak pod wpływem przeciwutleniaczy obecnych w żywności, w tym witaminy C i polifenoli, a ponadto kwaśnego środowiska, ulega właśnie przekształceniu do jodków.

Wniosek: sól jodowana zawierająca jodan potasu jest „szkalowana” po prostu bezpodstawnie.

Źródło: dr Bartek Kulczyński

Artykuł Cała prawda o soli pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

Powrót do rzeczywistości był trudny i nadal odczuwam brak górskiego powietrza i krajobrazu. Kawy pitej na tarasie o wschodzie słońca i czeskiego piwa o zachodzie. Jednak nadszedł czas, aby zadbać o siebie i rodzinę na zbliżające się chłodne dni, ponure wieczory i depresyjne momenty.

Po powrocie z urlopu do domu całkiem przez przypadek odkryłam coś, co mogłabym doświadczyć na własne oczy, będąc na urlopie, a nawet nie wiedziałam, że takie karkonoskie skarby miałam pod samym nosem.

Dlatego regularnie o tych skarbach będę Wam pisała i polecała, bo warto bez dwóch zdań.

Już teraz zadbajcie o swoją odporność na następne miesiące, a organizm sowicie Wam podziękuje.

Kurkuma

Już o niej pisałam, ale przypomnę Wam, jak zbawienny wpływ ma na nasze zdrowie. A mianowicie: obniżanie poziomu cukru we krwi, działanie na trójglicerydy we krwi, właściwości przeciwzapalne, działanie przeciwdepresyjne, przeciwlękowe, na wrzodziejące zapalenie jelita grubego, na wrzody żołądka, odchudzanie, choroby wątroby, dla sportowców i osób aktywnych fizycznie. Więcej możecie przeczytać w moim artykule

Imbir

Zawiera mieszaninę związków biologicznie czynnych (m.in. alkohol, olejki eteryczne, gingerol), dzięki którym nasz mózg pracuje wydajniej, wątroba sprawniej odtruwa organizm, a układ pokarmowy produkuje jeszcze większe ilości enzymów trawiennych.

Właściwości imbiru:

• imbir korzystnie wpływa na proces trawienia;
• niweluje wzdęcia;
• może przeciwdziałać zakrzepicy żył;
• może być stosowany wspomagająco przy wysokim poziomie cholesterolu;
• stosowany jest w terapii migreny;
• właściwości odkażające na ból gardła;
• rozpuszczony w wodzie pomaga w higienie jamy ustnej;
• właściwości przeciwbólowe wykorzystywane są w leczeniu bóli miesiączkowych;
• pomaga na obrzęki;
• pobudza krążenie;
• wspomaga leczenie bólu mięśni i stawów;
• rozgrzewa.

Jako środek wspomagający leczenie imbir stosowany jest w przypadku takich dolegliwości, jak: zapalenie płuc, opuchlizna, wymioty i nudności, problemy z koncentracją, problemy z krążeniem, nieświeży oddech, zapalenie oskrzeli, migrenowe bóle głowy, choroba lokomocyjna.

Dzika róża

Układ odpornościowy jest nie tylko wzmacniany przez owoce dzikiej róży, ale także odbudowywany, w momencie, kiedy jest osłabiony. W czasach zwiększonego zapotrzebowania na witaminę C takich jak przeziębienia czy działanie wirusa, ze zwiększonym stresem lub w czasie ciąży, szczególnie zalecane jest spożywanie ekstraktu z dzikiej róży o wysokiej czystości. Dzięki dzikiej róży jako suplementowi diety objawy, które są zwykle spowodowane słabym układem odpornościowym, mogą ulec poprawie lub całkowicie zniknąć. Objawy obronne obejmują na przykład ciągłe wyczerpanie w ciągu dnia, zmęczenie, bladą cerę lub częste przeziębienia.

SHOT w roli głównej

Nie trzeba więcej pisać i mówić, jak zbawienne na naszą odporność mają te dwa składniki połączone ze sobą w jedną całość. I właśnie ten cudowny duet odkryłam jako pierwszy. W formie, której nigdy wcześniej nie próbowałam. Shot, bo o nim mowa, jest wręcz rewelacyjny.  

To esencja świeżości, tłoczony bezpośrednio z owoców, nie z koncentratu. Bez jakichkolwiek sztucznych dodatków. Naturalny osad to prawdziwa skarbnica substancji odżywczych, o czym pisałam wyżej. Mocny shot to czysty i prosty skład o orzeźwiająco-rozpalającym smaku!

Zapytacie, o czym dokładnie mówię? Otóż o karkonoskim skarbie, który w niewielkiej ilości wystarczy wypić 1-2 razy dziennie a zrobi robotę. Jest mocny, a to zasługa imbiru. Można go pić małymi porcjami. Z dodatkiem cynamonu i kilku kropel cytryny wzbogaca kubki smakowe. Smakuje wyśmienicie. Bałam się, że dzieciom nie zasmakuje, a okazało się, że to, co zakupiłam, zniknie w mgnieniu oka. Wcale się tym nie martwię, bo to dla ich zdrowia. Dziękuję Karkonoskiej Tłoczni, że są, a cuda się zdarzają, ponieważ nie wierzyłam, iż przekonam wszystkich domowników do regularnego spożywania tego eliksiru zdrowia.

A taki megaskarb, bombę prozdrowotną można nabyć tutaj.

Z kodem: mygreymoon każdy z Was otrzyma rabat.

Produkty w Karkonoskiej Tłoczni – powstają z pasji i zamiłowania do zdrowia wyjątkowe produkty klasy premium. To, co ich wyróżnia na rynku to przede wszystkim jakość naturalnych wyrobów. Przez wąską specjalizację są w stanie przykładać najwyższą uwagę i dbałość o każdy najmniejszy detal przy produkcji. Stosują bardzo rygorystyczne podejście do wyboru najlepszych możliwych surowców dostępnych na rynku, tak abyście mieli pewność, że otrzymujecie od natury to, co najbardziej istotne – właściwości zdrowotne i najlepszy możliwy smak i aromat. 

Życząc Wam wszystkiego dobrego, jeszcze przed sezonem jesienno-zimowym, zachęcam zadbać o to, co w życiu najcenniejsze – ZDROWIE

Źródło: Karkonoska Tłocznia

Yvonne

Artykuł Karkonoskie skarby – Shot imbir z kurkumą pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

A co się okazuje? Witamina ta, to B7 zwana biotyną. A jak wskazują badania niedobór biotyny w naszym środowisku jest znikomy. Więc zażywanie jej bez wcześniejszych badań, jest wręcz niepotrzebne. Niedobór biotyny jak twierdzą farmaceuci, skutkuje wypadaniem włosów, a tak naprawdę przyczyna ich wypadania leży po innej stronie.

W każdym bądź razie należy robić to z głową. Bardzo niewskazane jest jej zażywanie, kiedy poddani musimy być badaniom laboratoryjnym. Bowiem ta właśnie witamina zakłóca prawidłowy wynik takich badań jak:

• badanie poziomu witaminy D (zawyża wynik)
• FSH, LH, PRL (prolaktyna), anty-TPO, PTH (parathormon). ( zaniża wynik)
• badania hormonów tarczycy ( TSH) (zaniża wynik)
• badania hormonów tarczycy (fT3 i fT4) ( zawyża wynik)
• testosteron czy estradiol, progesteron i kortyzol. (zawyża wynik)

Biotyna jest wykorzystywana jako „klej”, który łączy różne elementy testu laboratoryjnego, pomagając wykryć obecność określonych substancji we krwi.

Kiedy przyjmujemy wysokie ilości biotyny w formie suplementów, biotyna gromadzi się we krwi.

Nadmiar zaś biotyny we krwi może zająć miejsca „kleju” w teście laboratoryjnym – gdyż jest jej tak dużo, że zaczyna konkurować z biotyną używaną w badaniach.

W rezultacie może to prowadzić do fałszywych wyników testu, na przykład pokazując, że we krwi jest za dużo lub za mało określonej substancji, mimo że w rzeczywistości jest jej normalna ilość.

Fachowo się mówi, że biotyna może powodować wyniki fałszywie dodatnie lub fałszywie ujemne.

dr Bartłomiej Kulczyński

Jeżeli jednak chcecie lub musicie suplementować się witaminą B7, to radzę przed badaniami laboratoryjnymi zrobić sobie bezpieczną przerwę w jej zażywaniu około 7 dni.

Artykuł Witamina, która ma wpływ na nieprawidłowe badania pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

JAK ROŚNIE MORINGA?

Moringa olejodajna to drzewo pochodzące z północnych Indii. Rośnie bardzo szybko i jest odporne na suszę. Drzewo liściaste dorasta do wysokości około 10-12 metrów i ma średnicę pnia około 45 centymetrów. Kora ma kolor białawo-szary i jest otoczona grubym korkiem. Indie są największym producentem moringi, z roczną produkcją 1,2 miliona ton owoców, o powierzchni upraw 380 km².

NASIONA, LIŚCIE A MOŻE PROSZEK?

NASIONA MORINGI

W sprzedaży znajdują się nasiona moringi, które stanowią zdrową przekąskę. Smakują w wersji prażonej, przygotowywane jak popcorn. Warto pamiętać, że nasiona moringi mają działanie przeczyszczające. Spożycie zbyt wielu nasion może negatywnie działać na układ trawienny i wywołać biegunkę.

LIŚCIE I PROSZEK Z MORINGI

Zdecydowanie najbardziej wartościową częścią rośliny są liście, które sprzedawane są jako susz lub w formie mielonej (w proszku).

Proszek moringa przygotowywany jest w sposób podobny do matchy. Moringa w proszku sprzedawana jest luzem lub w kapsułkach.

CO WYBRAĆ?

Wybór moringi zależy od tego, w jaki sposób chcemy ją spożywać.
Do potraw koktajli czy smoothie – wybierzcie moringę w proszku. Chcecie przygotować napar do picia, to idealnym wyborem są suszone liście. Jeśli jednak wolicie codziennie przyjmować suplement moringa, najlepszym wyborem będzie moringa w kapsułkach.

WARTOŚCI ODŻYWCZE DRZEMIĄCE W LIŚCIACH

Liście moringa są wręcz doskonałym źródłem wielu witamin i minerałów.

Zawartość poszczególnych składników jest inna w różnych częściach rośliny. Najwartościowszym elementami są liście, z których produkowany jest susz oraz proszek.

ZAWARTOŚĆ SKŁADNIKÓW ODŻYWCZYCH W LIŚCIACH, PROSZKU Z LIŚCI I NASIONACH MORINGI (100G)

WŁAŚCIWOŚCI ZDROWOTNE

BOGATE ŹRÓDŁO PRZECIWUTLENIACZY

Moringa olejodajna jest bogata w przeciwutleniacze, witaminę C i beta-karoten.

• zapobiega stresowi oksydacyjnemu
• zapobiega chorobom serca
• zapobiega cukrzycy typu 2

Ponadto:

• obniża ciśnienie
• obniża poziom cukru we krwi po posiłkach, pomaga przy insulinooporności

W 100 g liści moringa:

• 9 x więcej białka niż w jogurcie
• 10 x więcej witaminy A niż w pomarańczach
• 12 x więcej witaminy C niż w marchewce
• 17 x więcej wapnia niż w mleku
• 20 x więcej potasu niż w bananach
• 25 x więcej żelaza niż w szpinaku

CUKIER W ORGANIZMIE A SPOŻYWANIE MORINGI

Moringa w proszku może obniżyć poziom cukru we krwi. Z biegiem czasu wysoki poziom cukru we krwi zwiększa ryzyko wielu poważnych problemów zdrowotnych, w tym chorób serca.

WYKAZUJE SILNE DZIAŁANIE PRZECIWZAPALNE

Zapalenie to naturalna reakcja organizmu na infekcję lub obrażenia. W rzeczywistości długotrwałe zapalenie wiąże się z wieloma przewlekłymi problemami zdrowotnymi, w tym z chorobami serca i rakiem. Naukowcy uważają, że izotiocyjaniany są głównymi związkami przeciwzapalnymi zawartymi w liściach, strąkach i nasionach moringa.

WALCZY Z WYSOKIM POZIOMEM CHOLESTEROLU

Moringa może obniżyć poziom cholesterolu. Wysokie stężenie cholesterolu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób serca. Na szczęście wiele pokarmów roślinnych może skutecznie obniżyć poziom cholesterolu. Należą do nich siemię lniane, owies i migdały oraz oczywiście moringa.

MORINGA CHRONI ORGANIZM PRZED ZANIECZYSZCZONĄ ŻYWNOŚCIĄ

Zanieczyszczenie żywności i wody arsenem stanowi problem w wielu częściach świata. Niektóre rodzaje ryżu mogą zawierać szczególnie wysokie jego poziomy. Długotrwałe narażenie na arsen może z czasem prowadzić do problemów zdrowotnych. Na przykład badania wiązały długotrwałą ekspozycję z podwyższonym ryzykiem raka i chorób serca. Liście i nasiona moringa mogą chronić przed niektórymi efektami toksyczności arsenu.

MORINGA A TARCZYCA

Składniki zawarte w korze i liściach moringi regulują stan hormonów i wspomagają funkcjonowanie tarczycy. Spożywanie ekstraktu z moringi może być szczególnie korzystne przy nadczynności tarczycy.
W składzie liści moringi znajduje się selen i cynk, które odgrywają istotną rolę w procesach zachodzących w tarczycy.
Poza tym liście moringi są bogatym źródłem witamin wspierających funkcjonowanie tarczycy takich jak: witamina A, witamina E, witamina C i witaminy z grupy B.

POZYTYWNIE DZIAŁA NA SKÓRĘ I WŁOSY

Składniki zawarte w liściach moringi wpływają korzystnie na wygląd skóry i włosów.
Witaminę A zawarte w proszku moring bierze udział w procesie tworzenia kolagenu – niezbędnego składnika, z którego zbudowana jest skóra. Witamina C pomaga zwalczać oznaki starzenia, a witamina E zwana jako “witaminą młodości” ma właściwości przeciwzapalne. Przeciwutleniacze zapobiegają uszkodzeniom spowodowanym przez wolne rodniki pomagają chronić skórę przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym.

Antybakteryjne właściwości moringi przydają się przy wypryskom trądzikowym na skórze. Moringa może również być pomocna w usuwaniu przebarwień, ciemnych plam i zaskórników.

MASECZKA Z MORINGI NA SKÓRĘ

Świetnym pomysłem jest przygotowanie na bazie proszku z moringi odżywczej maseczki, którą nakładamy na twarz.

Składniki:

• 1 łyżka proszku moringa
• 1 łyżka czystego miodu
• Puree z awokado
• łyżeczka soku z cytryny lub wody

Przygotowanie:

1. Składniki wrzuć do miski i dokładnie wymieszaj.
2. Powoli i równomiernie nałóż maskę na powierzchnię skóry twarzy.
3. Pozostaw maskę na twarzy na około 20 minut.
4. Następnie umyj twarz letnią wodą. Osusz twarz czystym ręcznikiem.
5. Najlepsze rezultaty uzyskasz, gdy nałożysz maseczką wieczorem.

Uwaga: Jeśli używasz soku z cytryny, nie wystawiaj skóry na bezpośrednie działanie promieni słonecznych zaraz po zmyciu maseczki do twarzy. Ma to na celu zapobieganie uszkodzeniom skóry.

ZASTOSOWANIE MORINGI W KUCHNI

Liście moringa są bardzo pożywne i powinny być korzystne dla osób, które nie mają niezbędnych składników odżywczych w swojej codziennej diecie.

Świeże części rośliny mają liczne zastosowania kulinarne w całej swojej regionalnej dystrybucji. Owoce lub strąki nasion ​​są warzywem powszechnie używanym w zupach i curry.

Długie pałki są często pocięte na krótsze kawałki i duszone w curry i zupach. Ponieważ zewnętrzna skóra jest twarda i włóknista, należy je dusić, aby wyodrębnić soki i składniki odżywcze, a pozostały materiał włóknisty wyrzucić.

Tradycyjne potrawy, które zwykle obejmują przygotowywane w ten sposób elementy moringi to południowoindyjska sambar, gdzie moringa jest duszona z soczewicą oraz tajskie danie kaeng som, które jest kwaśnym curry z rybą.

Liście mogą być wykorzystane na wiele sposobów. Najczęściej dodaje się je do zup bulionowych, takich jak filipińskie tinola i utan. Drobno posiekane liście używane są jako dodatek do dań i sałatek warzywnych. Stosuje się je również w miejsce kolendry lub wraz z nią.

JAK NAJLEPIEJ STOSOWAĆ PROSZEK MORINGA?

SPOŻYWANIE PROSZKU MORINGA

• Nalej szklankę wody i nabierz ¼-½ łyżeczki (ok. 2-3 gramów) proszku moringa
• Umieść proszek pod językiem.
• Pij wodę powoli, aby połknąć proszek.

Możecie również wsypać porcję proszku do sałatki, smoothie, jogurtu czy innego typu potrawy na zimno.

HERBATA Z PROSZKU MORINGA

1. Dodaj ½-1 łyżeczki proszku moringa do filiżanki letniej wody i dobrze wymieszaj.
2. Odcedź mieszaninę przez gazę.
3. Dodaj do napoju miodu i kropli cytryny do herbaty (opcjonalnie) i wypij.

Uwaga: proszek moringa nie powinien być dodawany do do gorącej wody, ponieważ może to spowodować rozkład zawartych w niej przeciwutleniaczy.

ILE MORINGI SPOŻYWAĆ DZIENNIE?

Najlepszym sposobem jest spożywanie moringi w proszku. Jeżeli dysponujemy suszonymi liśćmi moringi najlepiej przed zastosowaniem je na świeżo zmielić w odpowiednio drobnym młynku czy blenderze.

Wielkość dziennej porcji proszku moringa wynosi:

• Moringa w proszku – ¼-½ łyżeczki dwa razy dziennie.
• Herbata moringa – 1-2 filiżanki dziennie.

Pamiętajmy, że maksymalna dawka nie powinna przekraczać 11 łyżeczek proszku dziennie lub 70 g liści moringi.

MORINGA – PRZECIWWSKAZANIA

Spożywanie moringi w proszku i suszonych liści w większości przypadków jest bezpieczne i zdrowe. Istnieje jednak grupa osób, które powinny z różnych względów zrezygnować z zażywania moringi.

• W dużych dawkach liście, kora, korzenie i owoce moringi mogą mieć właściwości przeczyszczające.
• Kobiety w ciąży. Ze spożywania moringi w formie skondensowanej np. ekstraktu powinny zrezygnować kobiety w ciąży. Korzenie, kora czy ekstrakt mogą powodować skurcze macicy. Przed włączeniem liści lub moringi w proszku do swojej diety warto skonsultować się z lekarzem.
• Kobiety karmiące. Podobna sytuacja dotyczy kobiet karmiących. W trakcie karmienia piersią należy zrezygnować ze spożywania produktów zawierających moringę np. picie herbaty czy dodawania sproszkowanej moringi do koktajli.
• Osoby zażywające niektóre leki. Osoby zażywające leki rozrzedzające krew przed włączeniem moringi do swojej diety powinny skonsultować to z lekarzem.

Moringę stosuję od kilku miesięcy. Powodem, że sięgnęłam po nią jest insulinooporność. Spytacie, i jak? No cóż przez miesiące stosowania zbilansowanej, odpowiedniej diety, zażywania berberyny plus herbaty z moringa, sprawiło znaczne obniżenie wskaźników insulinooporności. Jeszcze dużo przede mną. Coś, co zauważyłam na duży plus, to brak apetytu na słodkie, co pomaga w walce z IO.

Materiały źródłowe:

1. Moringa oleifera: A review on nutritive importance and its medicinal application, https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2213453016300362 
2. Health Benefits of Moringa oleifera, http://koreascience.or.kr/article/JAKO201435648479194.page,
3. Role of Moringa oleifera leaf extract in the regulation of thyroid hormone status in adult male and female rats, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10675284/ 

Artykuł Moringa – cudowne drzewo. Właściwości pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

Wrotycz to roślina silnie oczyszczająca. Może zarówno pomóc jak i zaszkodzić. Może wyleczyć i zabić.

Zapewne zapytacie jak to możliwe, że może zabić? Otóż roślina ma silne działanie, jej stosowanie jest nad wyraz ostrożne i ograniczone co do ilości spożycia jak i czasu stosowania. Zabija wszelkie robale w naszym organizmie, ale potrafi również wywołać poronienia, dlatego nie zaleca się jego picia przez kobiety w ciąży.

Jak już wspomniałam wcześniej wrotycz ma silne działanie oczyszczające, odtruwające.

Wyrzuca z naszego ciała wszystko co zbędne i…

• Oczyszcza z robali, pasożytów i insektów. Energetycznie i fizycznie.
• Nazywany “glistnikiem”, bo działa odrobaczająco na ludzkie ciało (owsiki i glista),
• Można posmarować się rozgniecionymi liśćmi, by przepędzić komary, muchy, kleszcze, meszki.
• Rozwieszany wrotycz, chroni przed pluskwami i molami.
• Mikstury radzą sobie z wszami i świerzbem.
• Działa także przeciwgrzybiczo, przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie.
• Skuteczny na trudno gojące się rany, liszaje, dziwne zmiany skórne, świerzb.
• Leczy łuszczycę, trądzik, ropnie.
• Pomaga na przeziębienia (działa silnie: napotnie, przeciwgorączkowo, moczopędnie).
• Działa przeciwbólowo, uspokajająco, nasennie – dlatego medycyna ludowa stosowała go na bóle brzucha i głowy.
• Stosuje się go także na bóle reumatyczne, zwichnięcia, naciągnięte ścięgna, gdyż ma działanie przeciwobrzękowe i przeciwzapalne.
• Pomaga na serce (zwiększając siłę skurczu mięśnia sercowego i zwalniając rytm serca).
• Pomaga na trawienie – wzmaga produkcję śliny, soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego, reguluje metabolizm i wypróżnienia, a tym samym pomaga w odchudzaniu.
• Wzmacnia odporność.
• Wspomaga widzenie, słyszenie i czucie.
• Reguluje gospodarkę hormonalną – przywraca miesiączkę, zmniejsza bóle miesiączkowe, poprawia doznania seksualne.
• Podobno pomaga nawet w chorobach autoimmunologicznych i leczeniu raka.

Więc jak widzicie, niby tak mało a tak dużo. W smaku jest cierpki. Kubek zaparzonego wrotyczu ( 1 łyżka stołowa) dzielimy na 3 porcje i każda porcje pijemy w ciągu dnia (czyli 1 kubek dziennie). Nie możemy przekroczyć zalecanej ilości.

Wrotycz zakazany przez Unię Europejską

Wrotycz jest zakazany ze względu na trujący tujon, który posiada strukturę zbliżoną do kanabinoli zawartych w konopiach i negatywnie wpływa na nasz układ nerwowy.

Ale….

Jednocześnie u prof. Różańskiego czytamy:

„Tujon zawarty we wrotyczu i bylicach posiada strukturę zbliżoną do kanabinoli zawartych w konopiach, jednak dawki wodnych i alkoholowych wyciągów wrotyczowych stosowane w ziołolecznictwie nie mają narkotycznego wpływu. Istnieją doniesienia, że tujon przyłącza się do tych samych receptorów w układzie nerwowym co kanabinole.”

Wrotycz jest pospolitym chwastem, więc jest za darmo… A to nie jest w interesie wielkich korporacji farmaceutycznych, którymi gardzę. Ale o tym innym razem.

Pozdrawiam i życzę zdrowia

Yvonne

Artykuł Wrotycz – zioło – lek prawie na wszystko pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

Woda ryżowa jest jednym z najtańszych kosmetyków, jakie można samemu zrobić. Tak naprawdę ponosimy tylko koszt zakupu kilograma ryżu, który wystarczy na kilka kuracji. Do tego wodę ryżową łatwo przygotować.

Działanie i efekty

Woda ryżowa to składnik – jak już wspomniałam – który Azjatki w swojej pielęgnacji stosują od wielu pokoleń. Jak to właściwie działa? Woda ryżowa jest bogatym źródłem protein, które odbudowują strukturę włosów, a także zawiera mnóstwo nawilżających i regenerujących pasma humektantów (skrobi ryżowej). W wodzie ryżowej znajduje się również mnóstwo witamin, w tym witamina E oraz witamina B, a także magnez, potas, cynk i żelazo.

A efekt? Sprężyste, miękkie, gładkie, sypkie, pełne blasku włosy już po pierwszym użyciu – świetnie sprawdzają się na wysokoporowatych, rozjaśnianych blond włosach. Przy regularnym stosowaniu woda ryżowa wpłynie genialnie również na porost włosów – skutecznie go przyspiesza. 

Jak przygotować wodę ryżową do płukania włosów? 

Woda ryżowa to płukanka, którą możecie przygotować na wiele sposób. Przedstawiam Wam dwa najpopularniejsze

Szybki przepis na wodę ryżową na włosy 

Pół szklanki zwykłego ryżu przesyp do miski i dokładnie wypłucz, a następnie zalej gorącą, ale nie wrzącą wodą. Odstaw płukankę na minimum 15 minut. Po tym czasie odcedź ryż zachowując wodę. Włosy umyj jak zawsze delikatnym szamponem, spłucz go a do ostatniego płukania użyj obficie mikstury z ryżu i pozwól jej pozostać na pasmach przez ok. 10 minut. Następnie spłucz zimną wodą i nałóż maskę lub odżywkę, a potem spłucz jak zawsze. 

Fermentowana woda ryżowa

Pół szklanki zwykłego ryżu przesyp do miski i dokładnie wypłucz, a następnie przesyp do garnka i zalej 4 szklankami wody. Czystymi dłońmi pocieraj ryż tak długo, aż woda będzie biała jak mleko roślinne. Pozostaw jeszcze z 10 minut, odcedź wodę do osobnego garnka, dodaj skórki owocowe (pomarańcz lub grejpfrut), kilka pokrojonych kawałków korzenia imbiru. Gotuj przez ok.10 minut na małym ogniu. Całość ostudź, a następnie przelej do słoika i trzymaj w ciemnym miejscu około 6 tygodni, po tym czasie wodę przelej do osobnego szklanego pojemnika.

Aby przygotować płukankę do jednego mycia odlej ze słoika pół szklanki i rozcieńcz ją w dużej szklance wody. Sposób mycia pozostaje taki sam, jak w przypadku pierwszej metody. Możesz też przelać wodę do butelki z rozpylaczem i delikatnie spryskiwać na powierzchnię włosów. Fermentowaną wodę ryżową możesz przechowywać w lodówce.

Jak często stosować? 

I tu nie napisze niczego odkrywczego, bo zasada „jak często” w przypadku wody ryżowej brzmi tak samo, jak w przypadku innych zabiegów kosmetycznych: tak często, jak Twoje włosy tego potrzebują. Największym wyznacznikiem jest jednak porowatość włosów – im wyższa, tym częściej możesz wykonywać taką płukankę, nawet do 2 razy w tygodniu. Jeśli Twoje włosy są niskoporowate wystarczy, że tego rodzaju płukankę zastosujesz raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie. 

Pozdrawiam i życzę zdrowych, pięknych włosów

Artykuł Woda ryżowa remedium na piękne włosy pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

Metaliczny posmak – objaw zaburzeń smaku

Metaliczny posmak w ustach to objaw zaburzeń smaku. Ponieważ na zmysł smaku i odbiór bodźców podczas jedzenia i picia zależy od wielu różnorodnych czynników, również występujące anomalie mogą mieć rozmaite przyczyny.

Choć powody odczuwania smaku metalu w ustach mogą być tak prozaiczne, jak np. przyjmowanie mineralnych suplementów diety czy wczesne etapy ciąży, gdy w organizmie kobiety zachodzą poważne zmiany hormonalne, tego typu zaburzeń nie należy bagatelizować, ponieważ mogą być również objawem groźnych dla zdrowia i życia chorób ogólnoustrojowych.

Metaliczny smak w chorobach jamy ustnej

Metaliczny posmak często jest spowodowany przez infekcje w obrębie jamy ustnej, nosowo-gardłowej i zatok. Często odpowiada za niego niewłaściwa higiena jamy ustnej, skutkująca rozwojem chorób zębów i przyzębia, a szczególnie krwawieniem z dziąseł.

Za odczuwanie dziwnego, metalicznego smaku mogą odpowiadać:

• kamień nazębny,
• próchnica,
• parodontoza,
• infekcje zębów i dziąseł,
• grzybica jamy ustnej,
• obecność plomb amalgamatowych starego typu,
• niedawny zabieg usuwania zębów mądrości, czyli tzw. ósemek,
• suchość w ustach (kserostomia) o różnych przyczynach.

Aby zapobiegać zaburzeniom smaku związanym z problemami dentystycznymi, należy myć zęby dwa razy dziennie przez min. dwie minuty, najlepiej za pomocą szczoteczki sonicznej. Szczoteczki tego typu znacznie dokładniej czyszczą powierzchnię zębów niż zwykłe szczoteczki manualna, przez co lepiej sprawdzają się w profilaktyce chorób zębów i dziąseł. Nie można przy tym zapominać o dodatkowym czyszczeniu przestrzeni międzyzębowych, zwłaszcza przy ciasnym ułożeniu uzębienia. Dodatkowo warto regularnie czyścić język i regularnie sięgać po preparaty do zębów z fluorem. Przy ich wyborze warto patrzeć na skład, zdarza się bowiem na przykład, że pasty do zębów stosowane w nadwrażliwości szkliwa zawierają związki cyny, które zaburzają normalną percepcję smaku.

Metaliczny smak w grzybicy jamy ustnej

Metaliczny posmak może być również wywołany przez grzybicę jamy ustnej. Choroba jest związana z namnażaniem się w tym obszarze drożdżaków Candida albicans. Bytują one w organizmach większości zdrowych ludzi, jednak w sprzyjających im warunkach (np.) może dojść do ich niekontrolowanego przerostu i powstawania różnego typu objawów.

Przerostowi Candidy sprzyjają zwłaszcza:

• obniżenie odporności organizmu, np. w związku z brakiem warzyw i owoców w diecie,
• nadmierne spożycie cukrów prostych
• zbyt częste sięganie po alkohol i inne używki,
• chroniczny stres,
• niedostateczny sen i wypoczynek,
• antybiotykoterapia, zwłaszcza długotrwała,
• chemioterapia lub radioterapia.

W jaki sposób upewnić się, czy mamy gorzko w ustach z powodu grzybicy? Należy w tym celu przeprowadzić badanie polegające na pobraniu wymazu z jamy ustnej. O zakażeniu grzybami Candida mogą świadczyć też objawy takie jak biały nalot na języku, a także zgaga, nieprzyjemny zapach z ust, niestrawność czy innego typu problemy trawienne.

Gorzki posmak metalu jako objaw choroby przewlekłej lub urazu

Metaliczny posmak, określany przez niektórych jako gorzki, można sygnalizować rozwój choroby, zwłaszcza autoimmunologicznej, alergicznej, neurologicznej, metabolicznej, związanej z układem trawienia, a także nowotworowej. Wiele z nich stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta.

Odczuwanie smaku metalu w ustach mogą powodować:

• demencja, która prowadzi do uszkodzenia komórek nerwowych,
• zespół Guillaina-Barrego, choroba autoimmunologiczna niszcząca nerwy obwodowe,
• sarkoidoza, choroba układu odpornościowego charakteryzująca się powstawaniem ziarniniaków w węzłach chłonnych i płucach, a także stanów zapalnych w organizmie,
• choroby nowotworowe, zwłaszcza nowotwór przełyku i nowotwór mózgu,
• choroby neurologiczne, na przykład porażenie Bella, stwardnienie rozsiane czy padaczka,
• uszkodzenia nerwów czuciowych odpowiedzialnych za odczuwanie smaku,
• alergia, zwłaszcza na pyłki drzew, orzechy i skorupiaki,
• żylaki przełyku,
• cukrzyca,
• refluks żołądkowy,
• zespół jelita drażliwego,
• cukrzyca,
• choroby nerek,
• choroby wątroby,
• kamica żółciowa,
• migrena,
• uraz głowy.

Metaliczny posmak w ustach może być objawem niewydolności nerek, dlatego u osób z chorobami tego narządu i cukrzycą powinien stanowić sygnał o konieczności niezwłocznej konsultacji z lekarzem. Niewydolność nerek rozwija się u ok. 30 proc. chorych na cukrzycę typu 1 i 10-40 proc. pacjentów z cukrzycą typu 2.

Odczuwanie smaku metalu w ustach bywa też następstwem zablokowania zatok przynosowych w następstwie zapalenia zatok, przeziębienia i grypy, innych infekcji górnych dróg oddechowych i ucha środkowego, operacji ucha środkowego, alergii, polipów w nosie czy przyjmowania leków.

Dziwny posmak w ustach a leki i suplementy diety

Metaliczny posmak w ustach może być również spowodowany nadużywaniem niektórych leków i suplementów diety. Pacjent może odczuwać tego rodzaj posmak w przypadku przyjmowania preparatów takich jak m.in.:

• antybiotyki,
• leki przeciwgrzybiczne,
• chemioterapeutyki takie jak metronidazol,
• leki przeciwhistaminowe,
• leki przeciw nadciśnieniu,
• leki przeciw jaskrze,
• leki przeciw osteoporozie,
• leki diuretyczne (moczopędne),
• kortykosterydy,
• leki stosowane w chemioterapii,
• plastry nikotynowe,
• suplementy diety ze związkami mineralnymi, takimi jak żelazo, miedź, cynk, chrom, wapń czy potas,
• suplementy z witaminą D,
• suplementy prenatalne.

Zaburzenia smaku są częstym zjawiskiem nie tylko w przypadku chemioterapii, ale również stosowanej w leczeniu raka radioterapii w obrębie głowy i szyi. Wynika to z faktu, że oprócz komórek rakowych promieniowanie niszczy też zdrowe tkanki, w tym kubki smakowe i ślinianki. Jest to jednak zjawisko przejściowe.

Gorzki smak w ustach będący skutkiem ubocznym stosowania leków mija w niedługim czasie po ich odstawieniu. Objaw taki może być również wywołany przez przyjmowanie nadmiernych dawek związków mineralnych. Powoduje go zwłaszcza zatrucie chromem, który jest powszechnie stosowanych składnikiem suplementów wspomagających odchudzanie, ponieważ pomaga zmniejszyć apetyt na cukier.

Leczenie problemów powodujących metaliczny posmak w ustach

Zaburzenia smaku, które utrzymują się przez dłuższy czas lub współwystępują z wymienionymi wcześniej chorobami, powinny stanowić powód do konsultacji lekarskiej.

W pierwszej kolejności warto udać się do lekarza rodzinnego, który w razie konieczności skieruje nas do specjalisty innej dziedziny medycyny, najczęściej otolaryngologa. W trakcie badania lekarza przeprowadzi wywiad na temat charakterystyki objawów,zada pytania dotyczące historii chorób pacjenta oraz stosowanych w ostatnim czasie leków. Może również dokonać obserwacji jamy ustnej, w tym zwłaszcza języka. W celu postawienia właściwej diagnozy przydatne jest również wykonanie badań laboratoryjnych, w tym zwłaszcza morfologii krwi oraz wymazu z jamy ustnej.

Badanie otolaryngologiczne obejmuje natomiast:

• oględziny uszu, nosa i gardła,
• ocenę stanu uzębienia,
• wgląd w historię medyczną pacjenta,
• wykonanie testów smakowych.

Laryngolog może też skierować pacjenta na dodatkowe badania, takie jak np. RTG głowy.

Leczenie przykrych symptomów obejmuje działanie na przyczyny ich powstania. Jeśli metaliczny posmak wynika np. z rozwoju grzybicy jamy ustnej, niezbędne jest przyjmowanie leków antygrzybicznych, a także zmodyfikowanie dotychczasowej diety, m.in. wyeliminowanie cukrów, przetworzonych produktów węglowodanowych i alkoholu.

W zwalczaniu metalicznego posmaku w ustach ważne jest też zadbanie o zdrowie jamy ustnej i rzucenie palenia. Warto zastosować jednocześnie domowe sposoby łagodzenia tej dolegliwości, którym można zaliczyć picie wody z cytryną, żucie bezcukrowej gumy lub goździków, a także sięganie po napary ziołowe, np. z rumianku czy szałwii.

Pozdrawiam

Źródło: DOZ

Artykuł Metaliczny posmak w ustach. Przyczyny, leczenie. pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

Otóż wśród jednej z podstawowych przyczyn uszkodzeń komórki, a zatem – powstawania chorób, jest… stres oksydacyjny.

Dlatego jedząc produkty zwalczające stres oksydacyjny, chronimy swoje zdrowie. I to nie byle jak, bo działając przyczynowo.

Jak się okazuje, pomocny tu będzie burak.

A to dlatego, że burak jest jednym z 10 najsilniejszych warzyw o właściwościach przeciwutleniających.

Zawarte w nim przeciwutleniacze skutecznie zwalczają nadmiar wolnych rodników, chroniąc tym samym nasze zdrowie.

Co w praktyce daje włączenie buraka do diety i przetworów na jego bazie?

Tradycyjnie sok z buraka zaleca się przy niedokrwistości, osłabieniu, chorobach nowotworowych, przy niewydolności wątroby i zatruciach. Burak oczyszcza organizm, wspomaga detoksykację. Działa krwiotwórczo. Wzmacnia ogólnie. Korzystnie wpływa na skórę, włosy i paznokcie. Działa żółciopędnie. Reguluje wypróżnienia. Wspomaga procesy odnowy organizmu.

dr. Henryk Różański

Skoro wiemy, że warto jeść więcej buraków, zobaczmy…

Jak jeść więcej buraków

Burak może być dobrym składnikiem koktajli i smoothie. Jeśli nie lubimy jego smaku, to w połączeniu z innymi składnikami stworzy smaczną kompozycję.

Przykładowo może to być koktajl buraczano-truskawkowy.

Pół buraka, jedna garść truskawek, jeden banan i jogurt naturalny, przy czym jogurt można zastąpić kefirem lub napojem roślinnym. Żeby wzbogacić skład, do koktajlu można dodać płatki owsiane lub zmielone siemię lniane. Składniki połączyć, zblendować, gotowe.

Z kolei…

Fermentowane (kiszone) buraki

sprawdzą się nie tylko jako dodatek do sałatek, ale również jako główny składnik zupy-krem.

Do takiej potrawy, poza kiszonymi burakami, można dodać marchew, czosnek, cebulę, ziemniaki i odrobinę soku z cytryny.

Uwaga: w przypadku niektórych osób, buraki fermentowane mają przewagę. Otóż w odróżnieniu od zwykłych buraków, zawierają one mniej FODMAP, czyli związków, które fermentują w jelitach. Stąd, jeśli po burakach boli Cię brzuch, wypróbuj buraki kiszone.

Innych pomysłów na

zagospodarowanie buraków nie brakuje…

Można przygotować na ich bazie ciasto buraczane lub ciasteczka buraczane z kakao. Wiele osób ceni sobie również smak buraków pieczonych w połączeniu z serem kozim i orzechami.

Buraki pieczone to też dobre rozwiązanie dla osób, które lubią podjadać, a jednocześnie chcą się zdrowo odżywiać. Mam tu na myśli chipsy buraczane. Jak je przygotować?

Standardowo buraki myjemy i obieramy. Następnie kroimy je na cienkie plastry, skrapiamy oliwą. Nacieramy buraki przyprawami ulubionymi przyprawami. Ja używam sól i ostrą paprykę.

Jeśli chodzi o gotowy sok

z buraków, to należy zwrócić uwagę, żeby miał buraczano-ziemisty posmak i zapach.

Taki działa najbardziej leczniczo. Buraczano-ziemisty posmak i zapach jest wtedy, gdy sok zrobiono z surowych buraków.

Lecz w sklepach dostępny jest głównie tylko sok z zagotowanych buraków, mniej wartościowy.

Źródło: dr B. Kulczyński

Artykuł Burak złotym produktem pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

Jak możemy zabezpieczyć się przed powyższym oraz wzmocnić nasz system odpornościowy i domowymi sposobami wyleczyć choroby oraz schorzenia mając do dyspozycji to co dała nam natura?

TYMIANEK

Tymianek jest źródłem bogatych związków biologicznie aktywnych w tym olejku eterycznego. Ma silne właściwości antyzapalne, przeciwzapalne, przeciwskurczowe ale też antyoksydacyjne. Połaczenie ekstrakty z wiesiołkiem pomaga w silnych napadach kaszlu a także przy ostrych zapaleniach oskrzeli, Ekstrakt z tymianku usprawnia pracę płuc i przyczynić się może do całkowitego wyleczenia ostrych stanów zapalnych. Oczyszcza układ oddechowy również z bakterii a także jest skuteczne w zwalczaniu komórek rakowych w płucach.

Napar z tymianku: 1 łyżka suszonego tymianku zalać szklanką gorącej wody. Całość zaparzać pod przykryciem przez około 10-15 minut. Po tym czasie herbatę odcedzić. Można dodać łyżeczkę miodu lub soku z cytryny.

ECHINACEA ( jeżówka purpurowa)

Najpopularniejsza roślina lecznicza, która szerokie zastosowanie znalazła wśród Indian. Główne zastosowanie to likwidacja objawów przeziebienia. Łagodzi również objawy grypy typu A. Jeżówkę spozywamy w postaci herbatki, kropli (10 kropli dziennie) lub w kapsułkach dostepnych w sprawdzonych punktach aptecznych. 900 mg dziennie to dawka która przynosi efekty.

Herbatka: 1 łyżkę jeżówki zalać szklanką wrzątku. Parzyć pod przykryciem 15 minut.

KORZEŃ LUKRECJI

Zioło to ma działanie przeciwwirusowe i jak wiekszość ziół nie może być stosowane bez przerwy w ich stosowaniu. Lukrecja przyczynia sie do zwalczania wirusa RSV, czyli wirusa odpowiedzialnego za zapalenie płuc, chroni przed zakażenie wirusem grypy typu A.

Napar: rozdrobniony korzeń lukrecji około 1 łyżki zalewamy wodą i gotujemy przez około 15 minut. Następnie zaparzamy przez następne 15 minut i odcedzamy. Spożywamy 1-2 szklanki naparu dziennie, podzielone na małe porcje. Spożywamy jak wspomniałam wyżej przez max 7-10 dni a następnie robimy przerwę.

Nie mogą stosowac je kobiety w ciąży i karmiące piersią a także osoby z nadciśnieniem, niewydolnością nerek czy wątroby.

TRAGANEK BŁONIASTY

Poprawia odporność, odmładza i zmniejsza stan zapalny. Pomaga na zmęczenie, alergię i przeziębienia. Co więcej, może nawet wydłużyć życie. 

Traganek błoniasty ma potwierdzone badaniami naukowymi działanie:

• antyoksydacyjne (odmładzające),
• przeciwzapalne,
• przeciwwirusowe.

Traganek błoniasty równie dobrze wspiera układ odpornościowy. Główną jego funkcją jest obrona Twojego ciała przez groźnymi najeźdźcami, takimi jak bakterie, zarazki i wirusy, które powodują choroby. Według badań naukowych traganek błoniasty zwiększa produkcję białych krwinek, którzy walczą z najeźdźcami i zapobiegają rozwinięciu się chorób, takich jak grypa, przeziębienie czy zapalenie płuc. W badaniach na zwierzętach korzeń traganka błoniastego pomagał w zneutralizowaniu bakterii i wirusów u myszy z infekcją.

Ze względu na działanie antybakteryjne i przeciwwirusowe traganek błoniasty zwiększa odporność na grypę, przeziębienia, anginę i choroby górnego układu oddechowego. Pierwsze badania na ludziach donoszą o skuteczności w zwalczaniu infekcji, takich jak przeziębienie i zapalenie wątroby typu B (infekcja wątroby).

Badanie z 2007 roku dowodzi, że dodatek traganka błoniastego zwiększa produkcję przeciwciał u kurczaków zaszczepionych na zapalenie oskrzeli. Z kolei badanie z 2018 pokazuje, że polisacharydy z traganka błoniastego zapobiegają rozwojowi zapalenia oskrzeli przez spowolnienie rozmnażania się komórek wirusa i zmniejszenie liczby prozapalnych cytokin.

Napar z korzenia traganka sporządzamy jak zioła powyżej, czyli ścieramy1 łyżkę ciętych korzeni, zalewamy gorącą woda i zaparzamy pod przykryciem 10-15 minut.

Stosujemy dziennie 500 do 1000 mlg

ŻEŃ SZEŃ

Żeń-szeń wpływa pozytywnie na pracę m.in. układu nerwowego, hormonalnego, sercowo-naczyniowego i immunologicznego.

Badania wykazują, że ginsenozydy hamują namnażanie komórek rakowych, w tym białaczki i czerniaka. Wspierają spowolnienie wzrostu guza i aktywują obumieranie komórek rakowych.  

Żeń-szeń hamuje replikację RNA i DNA wirusów i bakterii oraz stymuluje układ odpornościowy do wytwarzania przeciwciał. Wspomaga regenerację organizmu po przebytym zakażeniu.  

KURKUMA

Nieoceniony składnik dla osób z problemami oddechowymi a także przy grypie typu A czy nawet zapaleniu płuc.. Jest przeciwbakteryjna, przeciwnowotworowa, przeciwzapalna. Zmniejsza ryzyko zachorowania na górne czy dolne drogi oddechowe. Więcej o niej pisałam tutaj. W tym artykule znajdziecie również informacje, w jakiej postaci najlepiej spożywać kurkumę.

IMBIR

Ma zastosowanie w astmie ale także działa przeciwnowotworowo (niszczy komórki rakowe). Zapobiega i zwalcza wirusa RSV, czyli wirusa odpowiedzialnego za choroby dolnych i górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc

Shot z imbiru: 20 g obranego korzenia imbiru ścieramy na tarce, dodajemy obraną 1 pomarańcze, obraną 1 cytrynę i blendujemy. Do smaku możemy dodać miód.

CZOSNEK

Czosnek zawiera bardzo liczne składniki odżywcze: witaminy A, B1, B2, C, PP, flawonoidy, aminokwasy, związki śluzowe, a oprócz tego sole mineralne (potas, wapń, magnez itp.), a także rzadkie pierwiastki (nikiel, chrom, kobalt itp.). Jednak najważniejsze są organiczne związki siarki i allina. Ta druga, pod wpływem zmiażdżenia i rozdrobnienia czosnku, zmienia się w allicynę. Właśnie allicyna nadaje czosnkowi charakterystyczny ostry zapach. To ona też odpowiada za wiele prozdrowotnych właściwości warzywa.

Badania wykazały, że czosnek świetnie działa przeciwko wirusom. Dzieje się to za sprawą lotnych związków siarki i olejkom eterycznym. Czosnek sprawdza się zarówno w profilaktyce, jak i podczas samego zakażenia. Dlatego w okresie jesienno-zimowym stanowi nieocenioną pomoc w walce z infekcjami.

Czosnek ma także silne właściwości antybakteryjne. Nie bez powodu nazywa się go „naturalnym antybiotykiem”. Związki siarki i olejki eteryczne zawarte w czosnku zwalczają takie bakterie, takie jak gronkowiec złocisty czy paciorkowiec. Okazuje się też, że jest on silniejszy od penicyliny, a przy tym nie wykazuje działań ubocznych charakterystycznych dla sztucznych antybiotyków. Wykazuje również silne działanie przeciwnowotworowe.

Czosnek jak mówiłam, spożywamy drobno posiekany lub zgnieciony i nie więcej niż 1-2 ząbki dziennie.

ZIELONA HERBATA

Liście zielonej herbaty są bogatym źródłem prowitaminy A, witaminy B1, B2, C, K, E, PP oraz mikroelementów: fluoru, wapnia, żelaza, potasu, sodu i cynku. Najważniejszymi składnikami chemicznymi są polifenole (katechiny i epikatechiny), które wykazują właściwości antyoksydacyjne, chroniące komórki organizmu przed szkodliwym wpływem wolnych rodników.

Chroni przed rakiem płuc. Osoby stale spożywające zieloną herbatę znacznie rzadziej chorują na nowotwory płuc, odbytu, trzustki, okrężnicy, żołądka, piersi oraz skóry. Zielona herbata 1000 razy skuteczniej niż witamina C oraz 25 razy skuteczniej niż witamina E chroni DNA komórki przed uszkodzeniami oraz pobudza organizm do wytwarzania enzymów antyoksydacyjnych. Powstrzymuje ponadto rozmnażanie się komórek nowotworowych i pobudza naturalny proces ich obumierania.

Działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne – napar z liści zielonej herbaty, dzięki zawartości polifenoli, łagodzi reakcje alergiczne i działa przeciwzapalnie. Dodatkowo zawarta w nim kombinacja składników hamuje namnażanie się chorobotwórczych drobnoustrojów, dzięki czemu dość skutecznie zwalcza infekcje bakteryjne i wirusowe.

Pozdrawiam wszystkich i życzę dużo zdrowia

Artykuł Zioła i napary na choroby płuc pochodzi z serwisu My Grey Moon!.

Można je podzielić na trzy grupy:

1. flawonoidy,
2. kwasy fenolowe
3. związki fenolowe.

Flawonoidy (bioflawonoidy)

Flawonoidy występują głównie w owocach i innych roślinach. Odgrywają wiele różnych ról: chronią przed szkodliwymi insektami i grzybami oraz są barwnikami i antyoksydantami.

1. Występują przede wszystkim w roślinach o zabarwieniu od różowego po ciemny fiolet, granat. Mówi się, że w organizmie pełnią funkcje ochronne.
2. W roślinach bobowatych i soi, regulują tło hormonalne i zapobiegają wydzielaniu sebum.
3. Mają właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne, znajdziemy je m.in. w ciemnych winogronach, głogu, cebuli, orzechach włoskich lub czerwonym winie,
4. Występują w herbacie, kakao, owocach i warzywach (szczególnie w skórkach owoców), wykazują działanie antybakteryjne, antyoksydacyjne, antywirusowe, zapobiegawcze nowotworom, przeciwzapalne, przeciwgrzybicze, przeciwzakrzepowe,
5. Obniżają poziom cholesterolu, działają przeciwmiażdżycowo, ochronnie na skórę, przeciwwrzodowo, relaksacyjne. Największe ich stężenie znajdziemy w cytrusach,
6. bioflawonoidy – niosą wiele korzyści dla zdrowia. Wspomagają one funkcje układu immunologicznego (dlatego w przeziębieniach zaleca się picie naparów np. z czarnego bzu), mają właściwości antyoksydacyjne, regulują poziom cholesterolu. Ponadto flawonoidy mają działanie moczopędne oraz uszczelniają naczynia krwionośne, zapobiegają powstawaniu żylaków oraz miażdżycy.

Związki fenolowe

Najobszerniejszą grupą naturalnie występujących polifenoli są związki fenolowe. Znajdziemy je przede wszystkim w liściach, nasionach, łodygach, owocach, korze, tkankach kwiatowych i innych łykowatych czy zdrewniałych częściach roślin. Specjaliści mówią nawet o ich przeciwnowotworowych właściwościach. Związki fenolowe powiązane są również z wydzielaniem estrogenów w kobiecych organizmach, zapobiegają infekcjom, mają działanie przeciwalergiczne. Związki fenolowe charakteryzują się również działaniem żółciopędnym, przeciwwrzodowym oraz wspomagającym pracę wątroby.

Kwasy fenolowe

Kolejni przedstawiciele grupy polifenoli to kwasy fenolowe, funkcjonujące również pod nazwą fenolokwasy lub kwasy fenylokarboksylowe.

Dzielimy je na:

1. kwasy monohydroksybenzoesowe,
2. kwasy dihydroksybenzoesowe (np. kwas protokatechowy obecny w ziarnach pszenicy oraz kwas gentyzynowy występujący w gorczycy),
3. kwasy trihydroksybenzoesowe (kwas galusowy, kwas floroglucynowy).

Kwasy fenolowe występują w bardzo wielu gatunkach roślin. Ich znaczne ilości można znaleźć w suszonych owocach. Znane są ze swoich właściwości przeciwzapalnych, właściwości ściągających, przeciwobrzękowych, a także hamujących krwawienie. Jak wszystkie polifenole mają również silne działanie antyoksydacyjne.

Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia

Artykuł Polifenole – co to takiego? pochodzi z serwisu My Grey Moon!.